باز شدن شکوفه‌ها لحظه‌ای پر شکوه است، آنگاه ادراک هشیار می‌شود. به همراه آن اعتماد به نفس نیز می‌آید، معرفت نیز. وقفه جان لحظه اعجاز است. و از این پس رضاست. این یعنی سکوت.
(روشنایی طریق)

***

جهاد اکبر، جهاد با نفس است.
(حضرت محمّد – پیامبر اسلام)

***

قلمروی سکوت ما را به حقیقت وجودمان رهنمون می‌شود. اغلب انسان‌ها این را نمی‌دانند یا از تشخیص آن عاجزند. مگر افرادی قلیل مانند بزرگان، رهبران، هنرمندان و نویسندگان که در سطحی دیگر از هستی زندگی می‌کنند و با ضرب آهنگ دیگری گام برمی‌دارند. آنان مقام والاتری دارند، می‌دانند کیستند و این دانایی به آنها یاری می‌رساند تا به آن جا که می‌خواهند برسند.

***

خودشناسی
غایت اصلی قلمروی سکوت است.

***

شناخت نفس
یعنی
غلبه بر نفس

***

با نگاه کردن به چشمهایت می‌توانم بگویم آرامش در قلب تو هست یا نه. افرادی را می‌بینم که لذت را بازتاب می‌کنند و در چشما‌نشان می‌توان پاکی را دید. اگر می‌خواهیم ذهنمان آرامش داشته باشد، آرامش چشم‌ها را نگاه داریم. از دو چشم خود برای بهتر دعا کردن استفاده کنید.
(همه چیز با سکوت آغاز می‌شود، مادر ترزا)

***

فصل سوم: دشمن درون

آب زلال زندگی جاودان، پاک است و شفاف و با سیلاب‌های گل‌آلود طوفان‌ها نمی‌تواند در هم آمیزد.
(صدای سکوت)

***

با افکار ناپاک خود بستیز. پیش از آن که بر تو چیره شوند، تو از آنها استفاده کن. گویی تو بر آنها فرمان می‌رانی. زیرا اگر آنها را واگذاری، ریشه دوانده و رشد می‌کنند و تو را از بین خواهند برد. پیرو آنها مباش. تاب نیاور حتی اگر سایه‌شان نزدیک شد. زیرا رشد کرده و بزرگ و قوی خواهند شد و آنگاه تاریکی آن غلبه خواهد کرد، پیش از آن که بدانی در برابر این دیو خبیث هستی.

(صدای سکوت)

***

وقتی جهاد اکبر جهاد با نفس باشد،
بزرگترین دشمن نیز خشم است.

مردمانی هستند که گویی در ترس از خشم خود زندگی می‌کنند.

خشم ناگهانی می‌تواند هزاران کار نیک را بر باد دهد.

خشم به مانند قطره‌ای جوهر در لیوان شیر است.
وقتی خشمگین می‌شوید، راه بازگشتی نیست.
وقتی قطره جوهر به درون لیوان شیر بیفتد، شیر هدر شده است.

وقتی تسلیم خشم می‌شوید، خشم از بین نمی‌رود، بلکه تشدید می‌شود.

***

ابراز خشم برای نمود عشق، از بی‌علاقگی است. خشم برای آن که دلبسته است مانند تیغ است در دست زنگی مست. تیغ، می‌کشد یا نابود می‌کند.

قلمرو سکوت، خشم را مهار نمی‌کند بلکه علاقه شما را نسبت به آن می‌کاهد. فرصت می‌دهد تا با آن مواجه شوید. با ورود به سکوت ژرف درون خود ـ مهم نیست چقدر خود پرست باشید ـ خشمگین شدن سخت خواهد شد. خود را خواهید یافت که گامی به عقب گذاشته و به خود خندیده و می‌گویید «من خشمگینم. چرا خشمگین می‌شوم؟» آنگاه است که دلیلش را در می‌یابید.

می‌توان تیغ همراه داشت، ولی هرگز نباید از آن استفاده کرد؛ زیرا خشم به همراه خواهد داشت.

***
(در قلمرو سکوت ـ وی‌جی اسواران ـ نیما عربشاهی)